Stal Hadfielda – charakterystyka i zastosowanie

Kategoria: Blog

stal Hadfielda

Jednym z rodzajów stali  przeznaczonej do zastosowań specjalnych jest stal Hadfielda, która wyróżnia się niezwykle wysoką odpornością na ścieranie. Wynaleziona została pod koniec XIX wieku przez metalurga Roberta Hadfielda i zawiera w swoim składzie kilkunastoprocentowy dodatek manganu oraz 1,1 – 1,3% węgla, stąd nazywana jest również stalą manganową. Opcjonalnie w jej składzie znaleźć się mogą również takie dodatki jak chrom, nikiel, molibden, wanad, tytan i bizmut.

Stal Hadfielda posiada strukturę austenityczną i charakteryzuje ją utwardzanie się jej powierzchni podczas ścierania i zgniotu, a także dobre parametry ciągliwości, odporność na uderzenia oraz zdolność znoszenia obciążeń dynamicznych. Jednak ze względu na umacnianie się podczas nacisków jest to trudno obrabialny rodzaj stali. Poprawę obrabialności można uzyskać poprzez długotrwałe wyżarzanie lub nagrzanie do temperatury powyżej 500 stopni Celsjusza, a następnie oziębienie. Natomiast aby nadać swoiste właściwości wytrzymałościowe, wykonane z tego rodzaju stali elementy poddaje się przesycaniu w temperaturze do 1000 stopni Celsjusza, a następnie chłodzi, dzięki czemu uzyskuje się austenityczną strukturę materiału.

Zastosowania

Ze względu na swoje własności stal manganowa stosowana jest do produkcji elementów maszyn oraz urządzeń, które narażone są na ścieranie przy uderzeniach powodujących tak zwany zgniot na zimno. Wytwarza się z niej kosze i chwytaki koparek, szczęki do łamania kamienia, sita z drutu oraz transportery i rurociągi przeznaczone do przenoszenia kruszonych materiałów. Stal Hadfielda jako wykazującą się dużą odpornością wykorzystuje się również do krat więziennych, ścian bunkrów składowiskowych, części konstrukcyjnych elektromagnesów, rozjazdów kolejowych oraz gąsienic ciągników.